Niech nie zabraknie w tym dniu zadumy nad tymi, którzy polegli w obronie Ojczyzny i naszej wdzięczności za wywalczoną przez nich wolność!
Bo suwerenność, wolność i niepodległość Polski nie są nam dane raz na zawsze. To zadanie na wszystkie kolejne pokolenia!
A jak długa to sztafeta pokoleń i jak rozległe morze ofiarności, bohaterstwa i wyrzeczeń, najpiękniej obrazują słowa pieśni Jana Pietrzaka pt. „Żeby Polska była Polską”.
Z głębi dziejów, z krain mrocznychPuszcz odwiecznych, pól i stepówNasz rodowód, nasz początekHen, od Piasta, Kraka, LechaDługi łańcuch ludzkich istnieńPołączonych myślą prostąŻeby Polska była Polską!***Wtedy kiedy los nieznanyRozsypywał nas po kątachKiedy obce wiatry gnałyObce orły na proporcachPrzy ogniskach wybuchałaNiezmożona nuta swojskaŻeby Polska była Polską!***Zrzucał uczeń portret caraKsiądz Ściegienny wznosił modłyOpatrywał wóz DrzymałaDumne wiersze pisał NorwidI kto szablę mógł utrzymaćTen formował legion, wojskoŻeby Polska była Polską!***Matki, żony w mrocznych izbachWyszywały na sztandarachHasło: „Honor i Ojczyzna”I ruszała w pole wiaraI ruszała wiara w poleOd Chicago do TobolskaŻeby Polska, żeby PolskaŻeby Polska była Polską!
Facebook Comments